Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2015

Σύμμαχος στην .... Απώλεια;






Ρώτησα το χρόνο:
- Ποια είναι η λύση;
Κι αυτός μου απάντησε:
- Άσε με να περάσω….

Είναι όπως λένε, ο χρόνος σύμμαχος στην απώλεια;
Ίσως. Εν μέρει.
Ωστόσο ο πραγματικός σύμμαχος είναι ένας:
Η Α π ο δ ο χ ή.

Ποια η διαφορά τους;
Ο χρόνος συμβαίνει από μόνος του. Ενώ η Αποδοχή σου χαμογελάει γλυκά από μακριά και σου ψιθυρίζει:
Μολων Λαβέ!

Και τότε ανοίγεται μπροστά σου ένας καινούργιος δρόμος
προς την Ιθάκη. Ένας από τους πλέον επίπονους!
Γιατί;
Γιατί την Αποδοχή την κατακτάς, αφού όμως πρώτα σε έχει δοκιμάσει  περνώντας σε από τα 40 κύματα,
εφόσον πρέπει να της αποδείξεις
πόσο πολύ την θέλεις… πόσο σημαντική είναι για σένα….
Γιατί η Αποδοχή είναι μια ερωμένη με έναν  μόνο εραστή.
Γιατί την Αποδοχή δεν την αποκτάει ο καθένας, μα μόνο
ο πιο άξιος, ο πιο αποφασισμένος κι αυτός που είναι έτοιμος να δώσει τα πάντα γι’ αυτήν, επειδή
έχει ήδη αποκτήσει επίγνωση της μοναδικής αξίας της.

Αν τελικά καταφέρεις να της αποδείξεις ότι είσαι έτοιμος για όλα προκειμένου να την κάνεις δική σου, τότε θα σε τιμήσει μπαίνοντας επιτέλους με την  ήρεμη μεγαλοπρέπειά της στη ζωή σου, αποζημιώνοντάς σε πλουσιοπάροχα για  τους κόπους και τις θυσίες σου.
Και θα σου προσφέρει το μοναδικό δώρο που μόνο αυτή κατέχει:
Την ανεκτίμητη ευλογία της Θεραπείας. 

Της Θεραπείας από τον Πόνο της Απώλειας…..




-Λοιπόν, με ρώτησε η Αποδοχή: Ποια είναι η λύση;

Και εγώ της απάντησα:

- Γενηθήτω το Θέλημά Σου…..



2 σχόλια:

  1. Η Αποδοχή είναι η λύση στην απώλεια τελικά;
    Νομίζω πως περνώντας ο χρόνος αποδέχεσαι το γεγονός.
    Ερχεται από μόνο του δηλαδή.
    Οταν έχασα τη μαμά μου δεν μπορούσα να το δεχτώ.
    Περνώντας τα χρόνια ο πόνος δεν έφυγε, άλλαξε όμως.
    Είναι διαφορετικά...

    Σε φιλώ:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σερενάτα μου μόλις τώρα είδα ότι μου είχες γράψει, ζητώ συγνώμη.
      Πιστεύω οτι σημασία δεν έχει τόσο ο χρόνος αλλά το πόσο βαθύ ήταν το δέσιμο, πόσο ισχυρή η σχέση. Ο χρόνος βοηθάει αλλά μαζί μ' αυτό πρέπει εμείς οι ίδιοι να βοηθήσουμε τον εαυτό μας. Αλλιώς βιώνει την απώλεια καποιος που εχει αποδοχή κι αλλιώς κάποιος που ειναι θυμωμένος, πληγωμένος, απελπισμένος.... Πάντως όπως λες, η απώλεια ειναι απώλεια. Απλά αλλάζει μορφή. Γίνεται κάπως πιο "απαλή" αλλά εξακολουθεί να υπάρχει.

      Διαγραφή