Τρίτη, 14 Μαΐου 2013

Ο βασιλιάς και τα μήλα

 

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας βασιλιάς που ήταν πολύ πλούσιος και πολύ καλός.
Κάθε πρωί πήγαινε στην αίθουσα των ακροάσεων του παλατιού του και άκουγε με προσοχή και συγκατάβαση τα προβλήματα των υπηκόων του.
Οι περισσότεροι από αυτούς του προσέφεραν και ένα δώρο, ο καθένας με τις δυνατότητές του.

Πίσω από τον θρόνο του βασιλιά στεκόταν όρθιος ο θησαυροφύλακας,
στον οποίο παρέδιδε ο βασιλιάς το δώρο που του προσφερόταν, και αυτός
το μετέφερε στο θησαυροφυλάκιο.
Κάθε πρωί περνούσε μπροστά από τον βασιλιά και ένας ταπεινός άνθρωπος,
ο οποίος όμως δεν ζητούσε τίποτε, μόνο προσέφερε στο βασιλιά ως δώρο ένα μήλο.
Ο βασιλιάς,  αδιάφορος για το ευτελές δώρο,  
το παρέδιδε στον θησαυροφύλακά του και αυτός περιφρονητικά το πετούσε μέσα από ένα φεγγίτη στο υπόγειο.
Ο ταπεινός ανθρωπάκος έκανε αυτή τη δουλειά κάθε μέρα επί πολλά χρόνια, χωρίς να του δώσει κανείς σημασία.

Επάνω στο δέκατο χρόνο, ένα παρόμοιο πρωινό ακροάσεων, παρουσιάστηκε έξαφνα μπροστά στο θρόνο του βασιλιά ο πίθηκός του. Είχε ξεφύγει από τα πίσω διαμερίσματα του παλατιού.
Διέκρινε αμέσως το βασιλιά μέσα από το πλήθος των υπηκόων, έτρεξε προς αυτόν και κάθισε στο βραχίονα του θρόνου του.
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή περνούσε ο ταπεινός μας άνθρωπος και παρέδιδε στον άρχοντα του τόπου το καθιερωμένο μήλο και αμέσως εξαφανίστηκε μέσα στο πλήθος.

Προτού ο βασιλιάς προλάβει να δώσει το ευτελές δώρο στον θησαυροφύλακά του, το αρπάζει ο πίθηκος και το δαγκώνει για να το φάει. Όμως τα δόντια του προσέκρουσαν σε σκληρό αντικείμενο.
Το αντελήφθη ο βασιλιάς, παίρνει το μήλο από το στόμα του πιθήκου και με τα χέρια του το ανοίγει στα δυο.
Και τι να δει!
Στο κέντρο υπήρχε ένα θαυμάσιο διαμάντι!

Ρωτάει αμέσως το θησαυροφύλακα, πού έριχνε τα προηγούμενα μήλα.
Ο θησαυροφύλακας του είπε στο υπόγειο και τρέχουν και οι δύο προς τα εκεί.
Και τι να δουν!
Ένας μεγάλος σωρός από αστραφτερά διαμάντια ανάμεσα σε σαπισμένα μήλα.


Πόσα διαμάντια υπάρχουν ήδη στη ζωή μας,  
αλλά,
ποτέ δεν τους δώσαμε σημασία λόγω της διακριτικής τους παρουσίας;;
Ο χρυσός δεν είναι σ’ αυτό που λάμπει
αλλά σ’ αυτό που βρίσκεται πίσω του….