Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

γαβ γαβ !! άκου ανθρωπάκι


Αν με υιοθετήσεις
θα μου κάνεις το μεγαλύτερο Δώρο της ζωής μου.
Αλλα επειδή θα ζήσω μαζί σου όλη τη σκυλίσια ζωούλα μου
και για μένα είναι πολύ σημαντικό να είμαστε ευτυχισμένοι
κι εσύ κι εγώ,
άκουσέ με λοιπόν πριν πάρεις την τελική απόφαση.

Δε θα είμαι για πολύ καιρό μικρό, χαριτωμένο κουταβάκι. 
Σίγουρα θα με θες ακόμα κι όταν θα μεγαλώσω;;

Όσο είμαι μικρό μπορεί να σου χαλάσω καμιά παντόφλα πιστεύοντας ότι είναι για μένα, μπερδεύοντάς την με κάποιο δικό μου παιχνίδι. 
Θα μου θυμώσεις;

Θα μ’ εκπαιδεύσεις για να ξέρω τι θέλεις από μένα και πώς να το κάνω
ή θα προτιμήσεις να τα  υποθέσω από μόνος μου κι ό,τι καταλάβω;

Κάθε χρόνο θα πρέπει να με πηγαίνεις για εμβόλια.
Θα το αντέχεις οικονομικά;

Δυο- τρείς φορές τη μέρα πρέπει να βγαίνω για τις ανάγκες μου
και τη βόλτα μου. Θα έχεις χρόνο για μένα;

Κάθε μήνα πρέπει να με πλένεις για να είμαι καθαρός και μοσχομυριστός.
Θα το κάνεις με χαρά;

Αν λείπεις πολλές ώρες στη δουλειά
έχεις σκεφθεί με ποιόν θα μένω στο σπίτι;

Στη βόλτα μου θα ήθελα να έχεις ειδικές σακούλες για να μαζεύεις τα κακά μου. Θα το κάνεις ή θα σιχαίνεσαι και θα με κάνεις να ντρέπομαι;

Όταν φεύγεις διακοπές θα με παίρνεις πάντα μαζί σου
ή θα σου είμαι βάρος;

Και ξέρεις; Εμείς τα σκυλάκια ζούμε λιγότερο
από εσάς τ’ ανθρωπάκια. Κάποτε θα μεγαλώσω.
Μπορεί και ν’ αρρωστήσω. 
Θα με φροντίσεις ως το τέλος;

Στα λέω όλα αυτά γιατί εγώ είμαι σκυλάκι, όχι παιχνιδάκι.
Έχω καρδιά όπως κι εσύ.
Κι αν με εγκαταλείψεις ή δε μου φέρεσαι καλά θα με πονέσεις πάρα πολύ. Γιατί εσύ έχεις οικογένεια και  φίλους αλλά εγώ θα έχω μόνο εσένα….

Γι’ αυτό σκέψου το καλά πριν. Δε θέλω να με πάρεις
και κάποια στιγμή να το μετανιώσεις και να βαρυγκωμήσεις γι’ αυτό.


Αλλά, αν, αν, αν αποφασίσεις παρόλ’ αυτά να με υιοθετήσεις,
να ξέρεις ότι θα έχεις κάποιον κοντά σου που θα σ’ αγαπάει
για πάντα.
Που δε θα σ’ εγκαταλείψει ποτέ,
που δε θα σε προδώσει ποτέ,
που δε θα σε ξεχάσει ποτέ
και που θα σ’ ευγνωμονεί σ’ όλη του τη μικρή ζωή
για το καλο που του έκανες ….


Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Η τέλεια σχέση


Έμαθα

Ότι δεν μπορείς να περιμένεις από τον/τη σύντροφό σου να καλύψει τις δικές σου ανάγκες,
όταν δεν μπορείς να το κάνεις εσύ για σένα.

Ότι δεν μπορείς να περιμένεις από το σύντροφό σου
να σ’ αγαπάει και να σε αποδέχεται όπως ακριβώς είσαι,
όταν εσύ δεν έχεις αποδεχτεί ακόμα τον εαυτό σου.

Ότι δε μπορείς να απαιτείς από το σύντροφό σου σεβασμό
όταν εσύ του επιτρέπεις να μη σε σέβεται.

Ότι δεν μπορεί να αναζητάς μια σχέση
επειδή είσαι μόνος ή επειδή φοβάσαι τη μοναξιά.

Ότι  η επιτυχία μιας σχέσης είναι ευθέως ανάλογη
με τη σχέση που έχεις σήμερα με τον εαυτό σου.

Καθετί που βασίζεται στην ανάγκη
και όχι στην ελεύθερή μας βούληση
θα είναι εκ προοιμίου προϊόν συμβιβασμών
και ταλαιπωρίας ….

Γι’ αυτό το μυστικό της τέλειας σχέσης είναι:

Απουσία ανάγκης




Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

Τι σόι ανθρώπους θα συναντήσω;


Ένας γέροντας γνωστός για τη μεγάλη σοφία του
καθόταν στην είσοδο της πόλης, όταν ένας νέος τον πλησιάζει
και τον ρωτάει:

Είναι η πρώτη φορά που βρίσκομαι εδώ.
Πως είναι οι άνθρωποι που ζουν σ’ αυτή την πόλη;

Ο γέροντας του απάντησε με μια ερώτηση:

Πως ήταν οι άνθρωποι στην πόλη απ’ όπου έρχεσαι;

Εγωιστές και κακοί. Αυτός είναι εξ άλλου ο λόγος
που χαίρομαι πολύ που έφυγα,
απάντησε ο νέος.

Τους ίδιους ανθρώπους θα βρεις κι εδώ,
απάντησε ο γέροντας.

Λίγο αργότερα, ένας άλλος νέος πλησιάζει τον γέροντα κάνοντάς του την ίδια ακριβώς ερώτηση.

Μόλις έφτασα σ’ αυτό το μέρος.
Πως είναι οι άνθρωποι που ζουν σ’ αυτή την πόλη;

Ο γέροντας τον ρώτησε το ίδιο:

Πες μου αγόρι μου, πως ήταν οι άνθρωποι στην πόλη που ζούσες;

Ήταν καλοί, καταδεκτικοί και έντιμοι. Είχα καλούς φίλους και δυσκολεύτηκα πολύ να τους αφήσω, είπε ο νέος.

Θα συναντήσεις ακριβώς το ίδιο πράγμα κι εδώ,
απάντησε ο γέροντας.


Ένας έμπορος που δούλευε εκεί κοντά άκουσε
και τις δυο αυτές συζητήσεις. Έτσι μόλις απομακρύνθηκε ο νέος, κοιτάζει τον γέροντα και κάπως θυμωμένα τον ρωτάει:

Πως μπορείτε να δίνετε δυο αντίθετες απαντήσεις
στην ίδια ερώτηση που σας έκαναν δυο άνθρωποι;;

Και ο γέροντας αποκρίθηκε:

Όταν κάποιος έχει ανοιχτή καρδιά
ανάλογη είναι και η ματιά του προς τους άλλους.

Καθένας μας φέρνει μαζί του τον κόσμο
που κουβαλάει μέσα στην καρδιά του.





Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Πρωτομαγιά 2017 – Όταν …


Όταν κάνουμε ειρήνη μέσα μας
όταν,
όχι, όχι,
όχι όταν πολεμήσουμε!
ούτε όταν διορθώσουμε!
ούτε όταν αλλάξουμε!
αλλά …..
όταν Αποδεχτούμε
όταν Αγκαλιάσουμε τους εσωτερικούς μας δαίμονες,
τότε
όλοι οι μήνες θα είναι καλοί,
όλες οι εποχές,
όλοι οι συν-άνθρωποι γύρο μας,
όλες οι στιγμές….


Όταν αυτή η μυστική τελετουργία συντελεστεί εντός μας
τότε

ίσως "το αγαπάτε αλλήλους"
και το "αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν"
ανθίσει, 

ριζώσει 
μακροημερεύσει!

               

     Από Καρδιάς

Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

Φόρος τιμής στο Βιβλίο


Αγαπημένο μου βιβλίο πόσο σ’ Ευχαριστώ,

για τη σταθερή παρουσία σου στη ζωή μου,
για την πολύτιμη συντροφιά σου τις μονότονες νύχτες του χειμώνα,
για την παρηγοριά που μου πρόσφερες σε δύσκολες εποχές,
για τα ταξίδια που έκανα μαζί σου όταν δεν μπορούσα να ταξιδέψω
με άλλο τρόπο,
για την παρέα που μου έκανες τα ζεστά αποπνικτικά καλοκαιρινά απομεσήμερα,
για την ελπίδα που με αποπλάνησε και μ’ έκανε να πιστέψω στο αδύνατο,
γιατί μόνο εσύ μπορούσες να κρατήσεις ζωντανό το ενδιαφέρον μου
όταν είχα βαρεθεί καθετί άλλο,
γιατί συχνά έλεγες εσύ αυτά που δε μπορούσα να πω εγώ,
για τις τόσες άδειες νύχτες που τις γέμισες,
γιατί μαζί σου ονειρεύτηκα, γέλασα, στοχάστηκα,
έμαθα, ταυτίστηκα, έκλαψα, έζησα,
για τις τόσες φορές  γαλήνεψες την ψυχή μου και μαλάκωσες τη λύπη  μου.

Γιατί χωρίς εσένα θα ήμουν ένα μεγάλο ανώριμο παιδί.
Γιατί χωρίς εσένα η ύπαρξή μου θα ήταν ένα χωράφι
άγονο,
ακατέργαστο,
ακαλλιέργητο.

Μπορώ να ζήσω χωρίς φαΐ,
χωρίς νερό,
χωρίς συντροφιά,
χωρίς στέγη,
χωρίς λεφτά,
αλλά όχι  χωρίς εσένα.

Ξέρεις;  
Όταν θα πεθάνω,
θα ζητήσω να σε βάλουν πλάι μου
για να συνεχίζεις  να με συντροφεύεις
γλυκά στην αιώνια κατοικία μου….



Έχεις την απροσμέτρητη Ευγνωμοσύνη μου!

Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

Μ ο υ ε π ι τ ρ έ π ω!



Μ ο υ   ε π ι τ ρ έ π ω

Να είμαι ευάλωτη,

Να είμαι αδύναμη και να μην ντρέπομαι γι’ αυτό,

Να μην είμαι συνεχώς στο ύψος των περιστάσεων,

Να κάνω λάθη,

Να θυμώνω και να μη φοβάμαι να το δείξω,

Να μην ξέρω πάντα τι θέλω,

Να αλλάζω τη χθεσινή μου απόφαση,

Να λέω ανοιχτά τι νοιώθω χωρίς να διστάζω
μήπως και δε γίνω αρεστή,

Να κλαίω δημοσίως,

Να χαιρετάω κάθε σκυλί στο δρόμο
αλλά όχι υποχρεωτικά και τον ιδιοκτήτη του,

Να εκφράζομαι που και που σαν οργισμένη έφηβη
κι όχι σα σοφή ενήλικη,

Να δοκιμάζω οτιδήποτε μ’ αρέσει
χωρίς να υποκύπτω στο φρένο της λογικής,

Να ακολουθώ το λάθος της καρδιάς μου
αντί για το σωστό του μυαλού μου.


Μου επιτρέπω γλυκά και με αγάπη
να είμαι εκείνη που έψαχνα μια ολόκληρη ζωή:
Ο γνήσιος
αληθινός
αυθεντικός
ατελής
μοναδικός εαυτός μου!