Παρασκευή 2 Μαΐου 2014

Η πυξίδα






Συχνά λες:  Αυτό το έχω πλέον μάθει.

Κι έρχεται,  η ζωή μέσα από ένα ξαφνικό γεγονός,
ένα ασήμαντο συμβάν ξανά να σε διαψεύσει 
και να σε ξαφνιάσει λέγοντάς σου:

Το ξέρεις ναι.  Κι όμως, δεν το έχεις μάθει ακόμα …

Και … και πότε τελικά θα μάθω αυτό το κάτι,
που γνωρίζω τόσο καλά και με τόση βεβαιότητα;

Χμ! Τότε που θ’ αρχίσεις να βλέπεις, ν’ ακούς, να μυρίζεις, ν’ αγγίζεις μόνο με την Καρδιά.
Και τότε ακριβώς θα συνειδητοποιήσεις ότι
δεν χρειάζεται να μάθεις τίποτα.  
Γιατί … όλα τα ξέρεις ήδη.

Γιατί  αυτά που ο νους πασχίζει χρόνια για να μάθει, να αφομοιώσει, να κατανοήσει,
μέσα από τις εμπειρίες και τα βιώματα,
για την Καρδιά
είναι γνωστά από πάντα…

Η πυξίδα σου είναι εκεί. Βασικά ήταν ανέκαθεν εκεί, απλά εσύ χρειαζόσουν χρόνο να την ανακαλύψεις
με τον δικό σου τρόπο.

Κι από κει και μπρος δε θα νοιώσεις ποτέ πια αβοήθητος, χαμένος, αποπροσανατολισμένος.  
Τίποτα δε θα μπορεί να σε απατήσει
ή να σε ξεγελάσει.
Διότι η πυξίδα θα δείχνει πάντα
προς μια  σταθερή κατεύθυνση:  Προς την Καρδιά.
Αυτή θα είναι πια ο οδηγός σου.
Αυτή θα είναι το βαρόμετρο στο ταξίδι σου.

 Απο Καρδιάς

Σάββατο 26 Απριλίου 2014

Πάρε





Πάρε ένα χαμόγελο
και δώρισέ το σε κάποιον που ποτέ δεν το είχε.

Πάρε μια ακτίνα ήλιου
κι άφησέ τη να πετάξει εκεί που βασιλεύει η νύχτα.

Πάρε μια πηγή
και βούτηξε μέσα εκείνον που ζει στη λάσπη.

Πάρε ένα δάκρυ
και απόθεσέ το στο πρόσωπο εκείνου που δεν έχει κλάψει.

Πάρε τη δύναμη
και βάλε την στην ψυχή εκείνου που δεν ξέρει να αγωνίζεται.

Ανακάλυψε τη ζωή
Κι αφηγήσου την σε εκείνον  που δεν μπορεί να την κατανοήσει.

Πάρε την ελπίδα
και ζήσε μέσα στο φώς της.

Πάρε την καλοσύνη
και δώσε την σε εκείνον που δεν ξέρει να δίνει.
Ανακάλυψε την αγάπη και φανέρωσέ την  σ’ όλο τον κόσμο.

M.Gandhi

Ανάρτηση απο την σελίδα μου στο facebook :  Κατευθείαν στην Καρδιά  
https://www.facebook.com/efi.petrochilou

Τετάρτη 16 Απριλίου 2014

Από το παράθυρο





 


Είναι η ζωή ένα ταξίδι;
 Ένα σχολείο;
Κι η ελεύθερη βούληση;  Άραγε υπάρχει;
Αν υποθέσουμε ότι γεννηθήκαμε κάπου, οπουδήποτε και ο προορισμός μας είναι η Ιθάκη, η ελεύθερη βούλησή μας αντιπροσωπεύεται από την επιλογή της διαδρομής.
Πως, με ποιο τρόπο θα φθάσουμε στην Ιθάκη; με το πλοίο, το αεροπλάνο, το αυτοκίνητο ή … πετώντας με την φαντασία μας;
Πόσο χρόνο θα διαρκέσει το ταξίδι;
Μπορεί να μας πάρει μόνο μερικές ώρες αν επιλέξουμε να πάμε με το αεροπλάνο – σ’ αυτή την περίπτωση ή που η γήινη ζωή μας θα τελειώσει κάπως πρόωρα ή που θα μας περιμένουν στην άφιξη οι προκλήσεις.
Μπορεί να επιλέξουμε να πάμε … και με τα πόδια ακόμα. Σ’ αυτή την περίπτωση η διαδρομή μπορεί να κρατήσει μια ολόκληρη ζωή και οι προκλήσεις καθώς και η «ευτυχία» θα μας περιμένουν σε κάθε μας βήμα.
Υπάρχει βέβαια και ο μέσος δρόμος για παράδειγμα το αυτοκίνητο, όπως και αμέτρητοι άλλοι δρόμοι ανάλογα με τις επιλογές καθενός.
Κι έπειτα, η Ιθάκη τι είναι, πέρα από ένα σημείο στο χάρτη;  Τι σημαίνει για κάθε ξεχωριστή ψυχή, πως τη φαντάζεται, τι νόημα κι ερμηνεία της δίνει;
Γιατί η Ιθάκη δεν είναι ούτε καν ένα σταθερό σημείο στον ορίζοντα. Είναι ένα εύπλαστο δημιούργημα του νου μας κι αυτό που φανταζόμαστε είναι αυτό που θα έχουμε κι εκεί που θα φθάσουμε.

Καθημερινά βρισκόμαστε προ μικρών ή μεγάλων αποφάσεων. Η κάθε απόφαση χαράζει κι ένα καινούργιο μονοπάτι, είναι η αφετηρία ενός νέου δρόμου του ταξιδιού μας προς την Ιθάκη. Η κάθε εμπειρία προσθέτει κι άλλο ένα κομμάτι στο παζλ κι όσο περισσότερο αφηνόμαστε αντί να αντιστεκόμαστε, η ζωή μας οδηγεί με τον τρόπο της σ’ένα πλούτο άνευ προηγουμένου.

Και μετά από καιρό, όταν πλέον έχει διασχίσει κανείς το μεγαλύτερο μέρος του ταξιδιού, συνειδητοποιεί ότι η ερώτηση για την ελεύθερη βούληση είναι ρητορική αφού η ζωή μας κουβαλάει στους ώμους της χωρίς σταματημό.

Το ταξίδι μας μπορεί να μην είναι πάντα εύκολο ή άνετο αλλά όσο πιο άνετο είναι κάτι τόσο λιγότερο ενδιαφέρον έχει…   
Είναι κι αυτό μια από τις δύσκολες επιλογές της ελεύθερης βούλησης.

Έτσι αντί να αγωνιούμε για τον επόμενο σταθμό, σοφότερο θα ήταν να αφεθούμε στη ζωή μ’εμπιστοσύνη και να την αφήσουμε να επιλέξει αυτή        για μας τον τρόπο, την διαδρομή και τους σταθμούς του ταξιδιού μας.
 Όσο για μας;
Μπορούμε απλώς να καθίσουμε αναπαυτικά στο κάθισμά μας και να απολαύσουμε τα τοπία χαζεύοντας από το παράθυρο.